Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2007


ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ


Για πολλούς από εμάς, ο φόβος ήταν ένας συνεχής παράγων στην ζωή μας πριν έρθουμε στους Ανώνυμους Τζογαδόρους. Τζογάραμε επειδή φοβόμασταν να αισθανθούμε συναισθηματικό ή φυσικό πόνο. Ο φόβος που είχαμε για τους ανθρώπους και τις καταστάσεις μας έδινε μία πολύ βολική δικαιολογία για να τζογάρουμε. Μένοντας καθαροί, αντικαθιστούμε τον φόβο μας με την πίστη μας στην αδελφότητα, τα βήματα και μία Ανώτερη Δύναμη. Καθώς αυτή η πίστη μεγαλώνει, η πίστη μας στο θαύμα της ανάρρωσης αρχίζει να χρωματίζει όλες τις πλευρές της ζωής μας. Αρχίζουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας διαφορετικά. Συνειδητοποιούμε ότι είμαστε πνευματικά όντα και προσπαθούμε να ζήσουμε με πνευματικές αρχές.
Η εφαρμογή των πνευματικών αρχών μας βοηθάει στο να εξαλείψουμε τον φόβο από την ζωή μας. Σταματάμε να φερόμαστε στους συνανθρώπους μας με καταστρεπτικό ή ανέντιμο τρόπο και ανακαλύπτουμε ότι δεν χρειάζεται πια να φοβόμαστε πως θα μας συμπεριφερθούν. Όταν αγαπάμε, συμπονάμε, καταλαβαίνουμε και είμαστε υπομονετικοί στις σχέσεις με τους άλλους, μας φέρονται σε αντάλλαγμα με σεβασμό και σύνεση. Συνηδειτοποιούμε ότι αυτές οι θετικές αλλαγές συμβαίνουν όταν επιτρέπουμε στην Ανώτερη μας Δύναμη να λειτουργήσει μέσα απο εμάς. Φτάνουμε να πιστέψουμε , όχι να σκεφτούμε , αλλά να πιστέψουμε, ότι η Ανώτερη μας Δύναμη θέλει μόνο το καλύτερο για μας. Άσχετα με τις συνθήκες, ανακαλύπτουμε ότι μπορούμε να περπατήσουμε με πίστη αντί με φόβο.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΙΑ ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ, ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΟΤΙ Η ΑΝΩΤΕΡΗ ΜΟΥ ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
bambino

Δεν υπάρχουν σχόλια: