Υπάρχει ένα παλιό ρητό που ακούμε καμιά φορά στις συγκεντρώσεις μας. ' Αν θέλεις να κάνεις τον Θεό να γελάσει, κάνε σχέδια.' 'Οταν το ακούμε συνήθως γελάμε και εμείς, αλλά υπάρχει μία χροιά νευρικότητας στο γέλιο μας. Αναρωτιόμαστε αν όλα μας τα τόσο καλά υπολογισμένα σχέδια είναι καταδικασμένα να αποτύχουν. Αν σχεδιάζουμε ένα μεγάλο γεγονός, ένα γάμο, κάποια επιστροφή σε σπουδές ή ίσως κάποια αλλαγή καριέρας, αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν τα σχέδια μας συμφωνούν με τα σχέδια της Ανώτερης μας Δύναμης. Είμαστε ικανοί να τρελαθούμε στην κυριολεξία απο ανησυχία, για αυτήν την ερώτηση και καταλήγουμε στο να μην κάνουμε καθόλου σχέδια.
Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν ξέρουμε αν τα σχέδια της Ανώτερης μας Δύναμης είναι προδιαγραμμένα ή όχι. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τις απόψεις μας για θέματα όπως είναι η μοίρα ή το πεπρωμένο αλλά, άσχετα με το αν πιστεύουμε σε αυτές τις θεωρίες ή όχι, συνεχίζουμε να έχουμε την ευθύνη να ζήσουμε την ζωή μας και να κάνουμε σχέδια για το μέλλον. Αν αρνηθούμε να πάρουμε την ευθύνη της ζωής μας, συνεχίζουμε να κάνουμε σχέδια που αφορούν μία ρηχή και βαρετή ύπαρξη.
Αυτό που κάνουμε στην ανάρρωση είναι σχέδια και όχι αποτελέσματα. Ποτέ δεν θα ξέρουμε αν ο γάμος, οι σπουδές, ή η καινούργια δουλειά θα πετύχουν αν δεν προσπαθήσουμε. Απλά λειτουργούμε με την καλύτερη δυνατή μας κρίση, συζητάμε με τον υποστηρικτή μας, προσευχομαστε, χρησιμοποιούμε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και κάνουμε τα πιο λογικά σχέδια που μπορούμε. Για τα υπόλοιπα, εμπιστευόμαστε την στοργική φροντίδα του Θεού της κατανόησης μας, γνωρίζοντας ότι έχουμε πράξει υπεύθυνα.
---------- ********** ----------
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Θα κάνω σχέδια, αλλά δεν θα σχεδιάσω τα αποτελέσματα. Θα εμπιστευτώ την στοργική φροντίδα της Ανώτερης μου Δύναμης.
bambino
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου